کرم برگ‌خوار پنبه، Spodoptera littoralis (Lepidoptera: Noctuidae)، و کرم برگ‌خوار چغندر، S. exigua، تهدیدهای مهمی برای محصولات مختلف به شمار می‌روند. استفاده بی‌رویه از حشره‌کش‌های شیمیایی نه تنها منجر به بروز مقاومت در برابر آفات می‌شود، بلکه نگرانی‌های بهداشتی در جوامع بشری نیز ایجاد کرده است. در نتیجه، نیاز فوری به جایگزینی این سموم شیمیایی با آفت‌کش‌های زیستی وجود دارد. باکولوویروس‌ها، به‌ویژه علیه بالپولکیان (Lepidopterans)، یک جایگزین امیدوارکننده هستند، اما پایداری کم آن‌ها در اکوسیستم‌های کشاورزی کاربرد آن‌ها را محدود می‌سازد. فیلوپلان گیاه میزبان (از جنبه‌های فیزیکی، شیمیایی و زیستی) بر فعالیت باکولوویروس‌ها تأثیر می‌گذارد، اما فرمولاسیون‌ها می‌توانند میزان پایداری و زنده‌مانی آن‌ها را در محیط زیست افزایش دهند. با این حال، توسعه این فرمولاسیون‌ها در کشورهای کم‌تر توسعه‌یافته چالش برانگیز و پرهزینه است. این مطالعه یک نوع فرمولاسیون «مخلوط در مخزن» با نام MBF-Tm5 را برای استفاده آسان، شبیه یک نوع فرمولاسیون کنسانتره سوسپانسیون (Suspended Concentrate: SC)  برای ویروس‌های چندوجهی هسته‌ای Spodoptera littoralis nucleopolyhedrovirus (SpliNPV) و Spodoptera exigua multiple nucleopolyhedrovirus (SeMNPV) ایجاد کرد. بررسی‌های آزمایشگاهی روی لاروهای سن دوم و آزمایش‌های گلخانه‌ای روی فیلوپلان‌های گیاهان بادمجان و فلفل نشان داد که این فرمولاسیون به طور قابل‌توجهی فعالیت بیولوژیک (مقادیر LC و LT) هر دو ویروس را طی شش روز متوالی بهبود بخشید. درصد فعالیت اصلی باقی‌مانده (Original Activity Remaining: OAR%) که به عنوان شاخصی مطمئن برای اندازه‌گیری میزان پایداری عوامل بیمارگر آفات به شمار می‌رود، در طول زمان کاهش یافت، اما برای گیاه بادمجان بیش‌تر از گیاه فلفل بود، که نشان‌دهنده میزان پایداری بهتر است. بنابراین، فرمولاسیون «مخلوط در مخزن MBF-Tm5 (SC)» یک جایگزین موفق برای بهینه‌سازی میزان پایداری باکولوویروس‌ها در محیط و روی فیلوپلان گیاهان میزبان است.